Μύθοι για την ψυχική υγεία

Δρ. Κρίστη Λαγογιάννη 

 

Μύθοι περι ψυχικής υγείας

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), περισσότεροι από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι ζουν με κάποια διαταραχή ή δυσκολία ψυχικής υγείας. Ο ΠΟΥ καλεί σε άμεση δράση, δίνοντας έμφαση όχι μόνο στις παρεμβάσεις, αλλά και στην πρόληψη. Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα, παρά την ευκολότερη πρόσβαση στην πληροφόρηση και τις διαθέσιμες υπηρεσίες, εξακολουθούν να υπάρχουν εμπόδια στην αναζήτηση βοήθειας.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε και να αμφισβητήσουμε ορισμένους από τους πιο συνηθισμένους μύθους γύρω από την ψυχική υγεία:

 

• Μύθος 1

«Αν ζητήσω βοήθεια, θα δείξω ότι είμαι αδύναμος/η».

Η αναζήτηση βοήθειας αποτελεί ένδειξη δύναμης και αυτογνωσίας. Το να αναγνωρίζουμε ότι χρειαζόμαστε υποστήριξη είναι ένα σημαντικό βήμα προς τη φροντίδα του εαυτού μας.

 

• Μύθος 2

«Μπορώ να διαχειριστώ τις δυσκολίες μου μόνος/η μου».

Δεν χρειάζεται να περιμένουμε μέχρι να φτάσουμε στα όριά μας για να ζητήσουμε βοήθεια. Η υποστήριξη μπορεί να μας βοηθήσει να διαχειριστούμε τις δυσκολίες πριν αυτές γίνουν ακόμη πιο επιβαρυντικές.

 

• Μύθος 3

«Έχω τόσα πολλά να αντιμετωπίσω που δεν μπορώ να σταματήσω για να φροντίσω τον εαυτό μου».

Ακριβώς όταν περνάμε δύσκολες περιόδους, η υποστήριξη μπορεί να είναι πιο σημαντική. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να λυθούν όλα τα προβλήματα για να φροντίσουμε την ψυχική μας υγεία.

 

• Μύθος 4

«Οι δυσκολίες μου δεν είναι τόσο σημαντικές όσο των άλλων, επομένως δεν χρειάζεται να ζητήσω βοήθεια».

Το γεγονός ότι άλλοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν διαφορετικές ή μεγαλύτερες δυσκολίες δεν ακυρώνει τις δικές μας. Όλοι αξίζουμε υποστήριξη, ανεξάρτητα από το πόσο σοβαρά φαίνονται τα προβλήματά μας σε σύγκριση με εκείνα των άλλων.

 

• Μύθος 5

«Πρέπει να είμαι δυνατός/ή και να μην αφήνω τους άλλους να βλέπουν την ευάλωτη πλευρά μου».

Η ευαλωτότητα δεν είναι αδυναμία. Η έκφραση των συναισθημάτων μας και η αναζήτηση υποστήριξης μπορούν να αποτελέσουν σημαντικές εκφράσεις δύναμης και θάρρους.

 

• Μύθος 6

«Αυτό που περνάω είναι απλώς μια φάση και θα περάσει από μόνο του».

Ορισμένες δυσκολίες μπορεί πράγματι να υποχωρήσουν με τον χρόνο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αγνοούμε όσα βιώνουμε. Η αναγνώριση των συναισθημάτων και των αναγκών μας είναι σημαντική σε κάθε ηλικία.

 

• Μύθος 7

«Πρέπει να μπορώ να αντιμετωπίζω τα πάντα χωρίς υποστήριξη».

Η ικανότητα να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες δεν σημαίνει ότι πρέπει να τα καταφέρνουμε πάντα μόνοι μας. Η δύναμη και η ανθεκτικότητα μπορούν να συνυπάρχουν με την ανάγκη για βοήθεια.

 

• Μύθος 8

«Είναι πλέον αργά για να αλλάξω τον τρόπο που σκέφτομαι και αντιμετωπίζω τις δυσκολίες μου».

Ακόμη κι αν ορισμένες συνήθειες έχουν παγιωθεί με τα χρόνια, η αλλαγή παραμένει δυνατή. Μικρές, σταδιακές αλλαγές στον τρόπο που σκεφτόμαστε και συμπεριφερόμαστε μπορούν να κάνουν ουσιαστική διαφορά.

Η ψυχοθεραπεία αποτελεί έναν σημαντικό τρόπο υποστήριξης, αλλά η πρόληψη και η προαγωγή της ψυχικής υγείας δεν περιορίζονται σε αυτήν. Οι προσωπικές εμπειρίες μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά, μέσα από την κατανόηση, την ενσυναίσθηση και την αλληλοϋποστήριξη. Η συνεργασία, ο σεβασμός, η αυτονομία και η μείωση του στίγματος μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην αντιμετώπιση των βαθύτερων κοινωνικών και συστημικών εμποδίων που σχετίζονται με την ψυχική υγεία.

Ας καταπολεμήσουμε το στίγμα γύρω από την ψυχική υγεία. Ας φροντίσουμε τον εαυτό μας. Ας δώσουμε στην ψυχική μας υγεία την προτεραιότητα που της αξίζει!